کد خبر: ۳۱۸۴۶
تاریخ انتشار: ۲۲ بهمن ۱۳۹۴ - ۱۴:۰۰
مروری بر پرونده نفوذی‌هایی که تا بیخ گوش مسئولان پیش رفتند/ ۷
یحیی کیان تاج بخش یکی از مهر‌های نفوذی بوده که به عنوان نماینده مخفی بنیاد آمریکایی سوروس در ایران فعالیت می‌کرد.

آرمان پرس:جاسوسی سابقه‌ای به قدمت تاریخ دارد که نه تنها در زمان جنگ، بلکه در زمان صلح نیز برای اقتصادی، سیاست خارجی و روابط بین‌المللی‌ کشور‌ها مهم و محوری است و به صورت سازمان یافته از ابتدای شکل‌گیری دولت‌ها و برقراری روابط بین آن‌ها پدید آمده است.

نباید تصور کرد که جاسوسی در سطح دنیا محدود به سازمان‌های جاسوسی «سیا» در آمریکا، «ام.‌ای. پنج» و «ام.‌ای. شش» در انگلستان، «موساد» در اسرائیل و «کا. گ. ب» در اتحاد جماهیر شوروی سابق می‌شود بلکه این پدیده می‌تواند توسط اشخاص و تشکل‌های گوناگون با هدایت سرویس‌های مختلف به وقوع بپیوندد و معمولاً بخشی از یک تلاش سازمان یافته از سوی دولت‌ها یا شرکت‌ها است که علیه دشمنان بالقوه و بالفعل و رقبا صورت می‌گیرد.

هر چند اهداف نظامی در درجه نخست اولویت قرار داشته است اما بسیاری از کشور‌ها، هم علیه دشمنان و هم متحدان خود، اقدام به جاسوسی می‌ کنند و با اتخاذ سیاست‌های خاص که هیچ نشانه‌ای از جاسوسی، در آن وجود ندارد وحتی با به کارگیری افراد و مهره‌های داخلی تا بیخ گوش مسئولان نفوذ پیدا می‌کنند و اقدام به جمع آوری اطلاعات می‌کنند.

یحیی کیان تاج بخش نیز یکی از همین مهر‌های نفوذی بوده که به عنوان نماینده مخفی بنیاد آمریکایی سوروس در ایران فعالیت می‌کرد.

کیان تاجبخش در سال ۸۶ به اتهام «اقدام علیه امنیت ملی و تلاش برای بر اندازی نرم» دستگیر شد و پس از ۴ ماه حبس با سپردن وثیقه ۱۰۰ میلیون تومانی آزاد شد.

وی همچنین ۱۸ تیرماه ۸۸ برای بار دوم دستگیر شد و در چهارمین جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات بازداشت شدگان حوادث پس از انتخابات محاکمه شد.

تاجبخش به «اقدام ضد امنیت ایران از طریق عضویت در شبکه اینترنتی مربوط به‌گری سیک عضو سازمان سیا و عناصر بیگانه در جهت تحریک مردم به آشوب و اغتشاش در انتخابات ریاست جمهوری، جاسوسی و ارتباط با عناصر بیگانه علیه نظام جمهوری اسلامی ایران، قبول سمت مشاوره بنیاد برانداز سوروس در ایران در جهت طراحی براندازی نرم علیه نظام جمهوری اسلامی، فعالیت تبلیغی علیه این نظام از طریق شرکت در تجمعات غیر قانونی و ایجاد شبهه تقلب در نتیجه انتخابات و سلب اعتماد عمومی نسبت به حاکمیت، اخلال در نظم عمومی و ایجاد ترس و وحشت در جامعه» متهم شد.

یحیی کیان تاج‌بخش در در تیر ماه ۸۶ در برنامه تلویزیونی «به اسم دموکراسی» نحوه همکاری خود را با بیگانگان تشریح کرد و در معرفی خود اظهار داشت:

متولد ۱۳۴۰ تهران هستم و در سن حدود هفت یا هشت سالگی به مدرسه شبانه‌روزی در انگلیس رفتم. در آن زمان پدر من در دفتر فرح پهلوی به عنوان مسئول روابط عمومی کار می‌کرد. در سال ۱۹۷۵ به سوئیس رفته و با عنوان کارمند اداری سازمان ملل شروع به کار کرد.

وی اضافه کرد: من ادامه تحصیلاتم را در انگلیس تا فوق لیسانس ادامه داده و در سال ۱۹۸۴ با فوق لیسانس مدیریت شهری از انگلیس به نیویورک که مادرم در آنجا اقامت داشت، رفتم. در آمریکا تا حدود سال ۱۹۹۷ من هیچ توجهی به مسائل ایران نداشتم. زبان فارسی بلد نبودم و تا آن زمان تقریبا هیچ علاقه‌ای به مسائل ایران نداشتم.

یحیی کیان تاج‌بخش در ادامه بیان داشت:

در نیویورک با بیژن خواجه‌پور برای بار اول آشنا شدم. وی به من توصیه کرد زمانی که به ایران سفر کردم با مجله گفتگو همکاری کنم و مجله گفتگو را مجله‌ای معرفی کرد که در آن به اصطلاح، مفاهیم جدید مربوط به دموکراسی و جامعه مدنی مورد بحث واقع می‌شد.

وی ادامه داد: در‌‌ همان سفری که خواجه‌پور به نیویورک داشت من در یک محل دیگری با ایشان ملاقات کردم و وی در یکی از دفا‌تر متعلق به بنیاد سوروس در مورد انتخابات و تاسیس شوراهای شهر در ایران سخنرانی داشت. این یکی از اولین دفعاتی بود که من در مورد این مقوله چیزی می‌شنیدم.

همچنین یحیی کیان تاج‌بخش بیان داشت: دیدیم که یک بعد پروژه برنامه‌های آشکار است و یک بعد دیگر نهادسازی، فرهنگ‌سازی و شبکه سازی ولی بعد سوم در واقع اهداف دراز مدت بنیاد سوروس هست که محتوای آن پیاده کردن فلسفه جامعه باز است.

کیان تاجبخش اظهار داشت: سرمایه اجتماعی کتابی بود که من تالیف کردم، این کتاب قبلا توسط دفتر مطالعات سیاسی وزارت کشور به فارسی ترجمه شده بود و کتابی مهم در علوم سیاسی در آمریکا و متعلق به «پاتلان» بود چند سال بعد من کتاب دیگری درمورد سرمایه اجتماعی نوشتم و این سبب شد که این مقوله سرمایه اجتماعی قابل تدریس بشود، بنابراین من در یکی از کلاسهای دوره دکترای دانشگاه تهران این بحث را طرح و تدریس کردم، این باعت شد که افراد مختلف از جمله چندتن از شاگردانم همین موضوع سرمایه اجتماعی را به عنوان رساله دوره دکترای خود انتخاب کنند و بعدا مقالات علمی خود را راجع به اینگونه مسایل بنویسند، پس از مدتی بعضی از این افراد و شاگردان در دستگاههای دولتی از جمله در وزارت کشور و سازمان شهرداری‌ها صاحب سمت و مسوولیت‌های رسمی شدند علاوه بر این، اینها- مقوله و مفهوم سرمایه اجتماعی در داخل مجلات رسمی وزارت کشور که برای تمام شهرداریهای کشور ارسال می‌شد- برای اولین بار مطرح شد. بعنوان حکمرانی خوب و سرمایه اجتماعی محلی در واقع این مقوله اشاعه پیدا کرد تا آنجا که متوجه شدم که این بحت در داخل بعضی از شعارهای انتخاباتی هم بتدریج جای گرفت.

تاجبخش پس از آن افزود: هدف دراز مدت بنیاد سوروس برای پیاده کردن آن فلسفه جامعه باز و حرکت کردن آنجامعه یا جامعه‌ای به سمت جامعه باز- این است که بین حاکمیت و ملت شکاف ایجاد بشود و از طریق این شکاف آن قسمت‌های جامعه مدنی که برمبنای جامعه باز شکل گرفته و توانمند شده - روی آن حاکمیت به منظور تغییر رفتارش فشار اعمال کند، این احتمال دارد شکل شتاب زده‌ای داشته باشد (اگر درجایی مثل گرجستان باشد) و درجایی دیگر می‌تواند شکل تدریجی به خود بگیرد و تغییر رفتار‌ها شکلی تدریجی و نرم داشته باشد برای ایجاد چنین شکافی می‌گوید- یا دولت مرکزی یا حاکمیت مرکزی باید تضعیف بشود یا آن بخش جامعه مدنی یا بخش عمومی را که همراه با آن حاکمیت نیست، باید توانمند باشد. سرمایه گذاری بنیاد سوروس بعد از فروپاشی نظام کمونیسم و شوروی این باید باشد که جهان اسلام را هدف قرار دهند و همین امر‌‌ همان حالت «اتو پیک» را مجددا و استراتژی دراز مدت این بنیاد را نیز نشان می‌دهد یعنی درواقع تا بحال بیشتر برنامه‌ها و سرمایه گذاریهای بنیاد سوروس در داخل اروپای شرقی - آسیای مرکزی و جماهیر شوروی سابق قرار داشته است ولی الان بطور محاوره‌ای اگر عنوان کنیم آن بنیاد احساس می‌کند که کارشان در آنجا اگر تمام نشده باشد الان تمام شده و دارد به سمت کشورهای اسلامی از جمله ترکیه، کشورهای عرب، پاکستان، افغانستان وسایر این‌ها به پیش می‌رود.

کیان تاجبخش در ادامه برنامه اظهار داشت:

شواردنادزه خودش نقل کرد که خیلی از ناآرامی‌ها و تحولاتی که در گرجستان اتفاق افتاد از طریق حمایت‌های نهادهایی بود که از طرف بنیاد سوروس حمایت می‌شدند و این بر می‌گردد به آن «بعد دو» و آن اهمیت بعد دو چیست که آن توانمند ساختن نهادهایی است که با بنیاد سوروس در ارتباط هستند، در شرایط خاصی بلافاصله می‌توانند مورد حمایت بنیاد سوروس بشوند چه ازانتقال پول و استفاده برای رسانه برای اعتراضات خیابانی و برای فعالیت‌های مختلف در انتخابات و غیر انتخابات، بتدریج در دو سال گذشته که من قرارداد مشاوره‌ای داشتم در چند جلسه بسته بیشتر با مدیران ارشد نکاتی شنیدم.

یحیی کیان تاجبخش افزود:

این باعت می‌شود که با پیشبرد این برنامه، آنچه در ایران اتفاق می‌افتد و یک مدل دمکراسی غربی دارد با «ان جی او» توانمند ساز و تقویت می‌کند و چون این یک تعارض شاید در شکل‌های اولی برای تصمیم گیری و دور هم نشستن شباهتی با هم داشته باشند ولی نهایتا بر مبنای فلسفه، اصول و سنت چه فرهنگ رسمی چه قوانین رسمی تعارضی بالاخره پیش می‌آید این می‌شود که در واقع این شکاف بین حاکمیت و ملت از طریق آنجامعه مدنی محلی نتیجه این کار خواهد بود، بوش آمده است که بگوید ما می‌خواهیم دنیا را برای دمکراسی آماده کنیم ولی از دهنش در آمده است که ما می‌خواهیم دنیا را برای خودمان آماده کنیم بعد بلافاصله گفته است نه منظورم یعنی دمکراسی و هانتیگتون در پاورقی می‌گوید‌‌ همان حرف اولی.

همچنین در توضیح شروع فعالیت‌های تاج بخش علیه نظام و انقلاب باید گفت:

«کیان تاجبخش» پس از حضور در «دوسالانه شبکه ماموران مخملی» به ایران بازگشت و سه ماه بعد (آبان ۱۳۸۵) حسب حوزه کار خود در گروه مطالعات شهری «انجمن جامعه‌شناسی ایران» برنامه‌های بنیاد صهیونیستی «جرج سوروس» را برای «انتخابات شوراهای اسلامی شهر و روستا» اجرا کرد.

وی در آبانماه ۱۳۸۵ تلاش‌های خود را برای بازگرداندن قدرت از دست رفته شورا‌ها به مدعیان اصلاح طلبی آغاز کرد و با برگزاری سلسله کارگاههای مطالعاتی در دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران، از «مصطفی تاج‌زاده» (عضو ارشد احزاب مجاهدین انقلاب اسلامی و مشارکت) برای سخنرانی با موضوع «تاسیس شورا‌ها در ایران» دعوت کرد. سخنرانی‌هایی که یک تبلیغات زودهنگام در پس نقاب «مطالعات آکادمیک» برای طیف سکولار و لیبرال اصلاح طلبان محسوب می‌شد.

تاجبخش تئوریزه کردن اهداف بنیاد سوروس را منحصر به راه اندازی کارگاه‌های مطالعاتی نکرد. وی اگرچه مدرس رسمی دانشگاههای ایران نبوده، اما از سال ۱۳۸۳ با حضور در کلاس‌های «جامعه‌شناسی شهری» به عناوین مختلفی چون استاد «دانشگاه نوین تحقیقات اجتماعی نیویورک» پیرامون کیفیت «شبکه سازی اجتماعی» در مقام یک «سرمایه اجتماعی» سخن می‌گفت و به طرح اندیشه‌های «فرانسیس فوکویاما» می‌پرداخت.

فوکویاما که از تئوری پردازان نئومحافظه کار حاکم بر دولت بوش پسر است، از مخازن فکری مأموران «انقلاب مخملی» در جهان به شمار می‌رود.

«کیان تاجبخش» با چاپ کتاب «سرمایه اجتماعی اعتماد، دموکراسی و توسعه» در مهرماه ۱۳۸۵ که یک دکترینال اجتماعی و استراتژیک و الگویی ساختاری را برای سرمایه‌های پنهان براندازی نرم صورتبندی می‌کند، اندیشه‌های فرانسیس فوکویاما را در این حوزه به ادبیات شبه روشنفکری ایران وارد کرد؛ ادبیات و نگاهی که فعالان «کمپین دخترکان و پسرکان، در جستجوی امضاء» در گفتارهای خود به آن ارجاع می‌دهند و نام «تاجبخش» در پی نوشت یادداشت‌های آنان برای هم، نقش بسته است.

همگام با طرح «شبکه سازی» و «نهادسازی» اجتماعی بنیاد صهیونیستی سوروس در ایران، «کیان تاجبخش» حضوری پررمز و راز در حلقه فکری مجامع هنری لائیک داشت.

وی یکماه پیش از انتشار خبر بازداشتش به «خانه هنرمندان ایران» رفت و در مراسم رونمایی مجله فرهنگی و هنری «گالری» که در کشور هند منتشر می‌شود، به سخنرانی پرداخت.

دلال اطلاعاتی انستیتو «جامعه باز» در ایران که در کنار «علیرضا سمیع آذر» (مدیر پیشین موزه هنرهای معاصر)، مریم زندی (کارمند تلویزیون ملی درعصر پهلوی دوم)، ابراهیم حقیقی (گرافیست مائوییست و داور هنرهای تجسمی در فستیوال‌های شهرداری و موزه هنرهای زیبای تهران) و سفیر هندوستان به «خانه هنرمندان» دعوت شده بود، پیرامون مقاله‌اش در مجله هنری گالری سخن گفت.


علیرضا سمیع آذر که همگام با این مأمور مخملی به «خانه هنرمندان ایران» رفته بود، چند روز قبل‌تر از آن رابط ایرانی برگزاری نمایشگاه نقاشی «آرزو‌ها و رویا‌ها» در واشنگتن دی سی بود؛ نمایشگاهی که دفتر ویژه امور آموزشی و فرهنگی کاندولیزا رایس، به درخواست رئیس جمهور آمریکا، برای ارائه تصویری سیاه از هنر و جامعه ایران، برپا کرد.

حضور دو رابط همسو با اردوگاه فکری نئومحافظه کاران در خانه هنرمندان (سمیع آذر و تاجبخش) در مراسم رونمایی از نشریه‌ای هنری که بنای ساخت حلقه‌ای ارتباطی میان فعالان هنری داخل کشور با بیگانگان را داشت، پرسش‌های فراوانی را ایجاد کرد.

یحیی کیان تاجبخش ۱۵ خرداد ۱۳۸۶ (۱۱ ماه May سال ۲۰۰۷) به جرم اقدام علیه امنیت کشور، جاسوسی و ارتباط با عناصر بیگانه علیه نظام، قبول سمت مشاوره بنیاد سوروس در ایران در جهت طراحی براندازی نرم علیه نظام جمهوری اسلامی ایران، فعالیت تبلیغی علیه نظام و ایجاد شبهه جعل و تقلب در نتیجه انتخابات و سلب اعتماد عمومی نسبت به حاکمیت و مراجع رسمی کشور بازداشت شد.

یحیی کیان تاج بخش به اتهام دست داشتن در اغتشاشات پس از انتخابات دهم ریاست جمهوری مجددا بازداشت و در حاشیه نخستین جلسهٔ دادگاه رسیدگی به اتهامات ۳۰ تن از طراحان و هدایتگران آشوب‌های بعد از انتخابات، نقش این موسسات مطالعاتی در آمریکا را افشا کرد:

«سازمان‌های آشکار دولتی آمریکایی مانند) NED بنیاد اعانهٔ ملی برای دموکراسی) در کشورهایی فعال هستند که آمریکا در آنجا حضور رسمی دارد و می‌تواند دفتر ترویج دموکراسی را بازگشایی کند، اما در ایران که پایگاه رسمی ندارد، باید از نهاد‌های پوششی استفاده کند وورود بنیاد سوروس در پروژهٔ ایران از این جهت بود که در یک مورد، سهراب رزاقی از دوستان آقای سعید حجاریان از سوروس بیش از ۳۰۰ میلیون تومان برای عملیاتی کردن یک برنامه پنج ساله دریافت کرده است. (دادگاه ۸۸، دفاعیات کیان تاج بخش، ج ۲، ص ۱۸۰ -۱۹۷)

آنچه مشخص بوده بر این اساس است که نقاط ضعف موجود در برخی سیستم‌ها و در رصد به کارگیری افراد برای فعالیت در منصب‌های مختلف موجب خواهد شد تا دستیابی به موقعیت و منافع خاص زمینه ساز فعالیت آن‌ها با سرویس‌های جاسوسی شود و در قلمرو کشور هدف، برای معاندین دست به فعالیت زنند.

از سوی دیگر سرویسهای جاسوسی نیز با محک افراد مسئله دار که آمادگی سرسپردگی با بیگانگان را دارند، اهداف و نقشه‌های خود را در قالب پوشش‌های مختلف مثل بازرگانی، دیپلماتیک، فرهنگی، اجتماعی، رسانه‌ای، علمی، خدماتی و... به کار می‌گیرند و با استفاده از روش‌های جاسوسی و ابزار متنوع و منحصر به فرد، مهره‌های حاضر در کشور هدف را در شبکه‌های جاسوسی و عوامل عملیاتی خود هدایت می‌کنند./اتاق خبر 24

برچسب ها: تاج بخش
مطالب مرتبط
نام:
ایمیل:
در صورت انتشار نظر به شما ایمیل زده می شود
* نظر:
چندرسانه ای
اخبار بین الملل