کد خبر: ۳۶۱۱
تاریخ انتشار: ۳۰ فروردين ۱۳۹۴ - ۱۲:۴۳
احساس خطر عرب ها از گسترش تهدید های امنیتی و نظامی
اگرچه در کارآمدی این نیرو هنوز تردید های فراوانی وجود دارد اما پیش زمینه فکری سران عرب تنها مقابله با تحرکات داخلی هست و این در حالی است که این کشورها به شدت به مقابله با تهدید های خارجی نیازمند هستند . . .
آرمان پرس – گروه بین الملل : با تشدید درگیری های بین کشورهای عربی و آغاز جنگ عربستان علیه یمن موضوع تشکیل نیروی مشترک کشورهای عربی برای دفاع نظامی در قبال تهدیدات مشترک دوباره بر روی زبان ها افتاده است و به خصوص در اجلاس اخیر حاکمان عربی در مارس گذشته در شرم الشیخ مصر تصمیم تشکیل نیروی نظامی مشترک عربی که با ناتوی عربی شهرت دارد به صورت جدی تری در دستور کار قرار گرفته است .

در 70 سال گذشته که از تشکیل اتحادیه عرب می گذرند کشورهای عضو این اتحادیه هیچ گاه نتوانسته اند بر سر امضای یک میثاق امنیتی و نظامی به توافق مشترک برسند و تصمیماتی را که بر سر آنها اجماع و توافق نظر دارند، عملی کنند. به بیان رساتر هیچ یک از تصمیمات و قطعنامه‌های اعراب از جمله اتحادیه عرب دارای تاثیر و بازتابی نبوده‌اند، به جز قطعنامه‌هایی که امور اجتماعی و بهداشتی و آموزشی و مشابه آن را در برگیرد، در حالی‌که امور سیاسی و ملی و قوی و امور دفاع مشترک و دفاع از امنیت ملی عربی هیچ تصمیم جدی یا اقدام قاطعی انجام نداده، به جز تصمیماتی که به نحوی با حفظ امنیت و موجودیت رژیم‌های سیاسی عربی مربوط باشد.

حالا اما انگار این فرماندهان ستاد های مشترک نیروهای مسلح کشورهای عربی هستند که به میان آمده اند تا بتوانند پیش نویس طرح تشکیل این نیروی نظامی مشترک را تهیه کنند . البته نکته ای که در این میان مطرح است این است که فعلا کسی نمی داند چه تعداد کشور در تشکیل این نیرو مشارکت خواهند کرد و به همین دلیل این نیرو نمی تواند از هم اکنون به عنوان یک نیروی منسجم و کارآمد شمرده شود . هم چنین آنکه دخالت این نیرو در ماموریت‌هایی که به آن محول می‌شود، به درخواست حکومت کشوری صورت می‌گیرد که در معرض تهدید قرار گرفته باشد و این بدین معناست که دخالت این نیرو اساسا با هدف نجات قدرت‌ها و حکومت‌های عربی صورت می‌گیرد.

به نظر می رسد هدف از تشکیل این نیرو بیش از آنکه مربوط به دفاع از کشورهای عربی در مقابل حملات بیگانه باشد با یک طرح آمریکایی – اسرائیلی هدفی جز اتحاد این کشورها و تجمیع امکانات نظامی برای مقابله با اعتراض های داخلی و انقلاب های داخلی ندارد تا حکام کشورهای عربی بتوانند با تکیه بر یک نیروی نظامی گسترده به راحتی به دیکتاتوری های خود ادامه دهند و هراسی از فعالیت های داخلی مخالفان نداشته باشند . در این بین اشاره به خطر تروریسم و مقابله با آن به عنوان یکی از اهداف تشکیل این نیرو می‌تواند، توجیهی مناسب برای درخواست کمک حکومت‌ها یا دعوت آنها به دخالت این نیرو در امور داخلی‌اش باشد، چون هر حکومت و نظامی به راحتی می‌تواند، هرگونه خواسته‌های مردمی یا قیام و انقلاب‌های آنان را اقدامی تروریستی توصیف کند که نیازمند دخالت و سرکوب از سوی این نیرو است.

قرار بر این است که روسای ستاد مشترک ارتش‌های کشورهای عربی که در این ماه نشست مشترکی را برگزار خواهند کرد، محل دائمی این نیرو یا اماکن آن را در کشورهایشان مشخص کنند تا در زمان فراخوانده شدن گرد هم آیند. همچنین باید درباره فرماندهی این نیرو و طرف‌هایی که نیازهای مالی آن را تامین می‌کنند و میزان و حجم بودجه و راه‌های تسلیح آن و اینکه بهتر است، هر کشور در نیرویی و استفاده از سلاحی تخصص و کاربرد داشته باشد یا بالعکس انواع نیروها و سلاح‌ها را در اختیار داشته باشد، تصمیم گیری کنند.

به نظر می رسد اگرچه در کارآمدی این نیرو هنوز تردید های فراوانی وجود دارد اما پیش زمینه فکری سران عرب تنها مقابله با تحرکات داخلی هست و این در حالی است که این کشورها به شدت به مقابله با تهدید های خارجی نیازمند هستند . سران عرب با این تصمیم خود در واقع در پی حفظ وضعیت موجود تا جای ممکن و دور نگه داشتن حکومت‌ها و نظام‌هایشان از هرگونه انقلاب مردمی جدید بودند. الان یکی ز نکات مورد بحث این است که بزرگ ترین کشور شرکت کننده در این ناتوی عربی چه کشوری خواهد بود و کدام کشور عربی حمایت اصلی مالی آن را برعهده می گیرد چرا که آن دو کشور می توانند تاثیرگذار ترین نقش ها را در این نیروی نظامی مشترک ایفا کنند .

مطالب مرتبط
نام:
ایمیل:
در صورت انتشار نظر به شما ایمیل زده می شود
* نظر:
چندرسانه ای
اخبار بین الملل