کد خبر: ۶۳۱۹۴
تاریخ انتشار: ۱۶ آذر ۱۳۹۶ - ۱۱:۲۱
سرنوشت خصومتِ سعودی با ایران در صنعا مشخص میگردد
*سعودیها پس از ملک عبدالله ترجیح دادند از یک رقیب به یک دشمن بالقوه برای ایران تبدیل شوند؛ مهم‌ترین قدم عربستان، سرمایه‌گذاری عظیم برای نابود کردن مهم‌ترین متحد استراتژیک ایران بود/ * اگر سوریه سقوط کرده‌بود، مرزهای غربی ایران آسیب‌پذیر می شد/ *این میان اتفاقی افتاد که همه را غافلگیر و معادله را عوض کرد. نهضت حوثیان در سال نود و سه رسما بخشی از حکومت یمن شد؛ انگار متحدی خداداده یکباره سر برآورده باشد تا مهم‌ترین دشمن ایران را بدون کمک چندانی از سوی ایران زمینگیر کند.
آرمان پرس l  علی علیزاده_تحلیلگر مسائل سیاسی و بین المللی در مطلبی با عنوان "انصارالله، متحدان از آسمان نازل شده" نوشت:


یک روز بعد از مرگ علی عبدالله صالح، آقای مصطفی تاج زاده در توییترش گفته:

  • «یمن در اشغال داعش نیست، حرم ندارد و هم مرز اسرائیل هم نیست که به اصطلاح آقایان عمق استراتژیک جمهوری اسلامی محسوب شود. اعلان کمک_مستشاری ایران در یمن توسط سردار جعفری در شرایطی که ترامپ در پی اثبات دخالت سپاه در امور داخلی کشورهای دیگر است، چه معنا و چه لزومی دارد؟»

به نظرم لازم آمد نگاهی ابتدایی به نقشه خاورمیانه کنیم و نکاتی بدیهی را مرور کنیم.

عربستان بعد از انقلاب هرگز دوست و متحد ما نبوده‌ و روابط دو کشور هرگز بدون تنش نبوده‌است. اما اتفاقی که چند سال گذشته افتاده جدید و با ماهیتی متفاوت و تنش دو کشور از جنسی دیگر است. سعودیها پس از ملک عبدالله ترجیح دادند از یک رقیب به یک دشمن بالقوه برای ایران تبدیل شوند و با آمدن بن‌سلمان این وضعیت تشدید شده‌. خط محوری و تمرکز سیاست خارجی او نه مهار ایران یا رسیدن به توازنی چند جانبه بلکه تسلط بر منطقه و شکستن ایران است.

مهم‌ترین قدم عربستان در سالهای گذشته، سرمایه‌گذاری عظیم برای نابود کردن مهم‌ترین متحد استراتژیک ایران در منطقه یعنی سوریه بود. اگر سوریه سقوط کرده‌بود، فقط، محور مقاومت مقابل اسراییل نبود که ضربه می‌خورد. بلکه مرزهای غربی ایران آسیب‌پذیر شده بود و عربستان (در کنار اسراییل) حتی میتوانست امیدوار باشد که آمریکا وسوسه حمله نظامی به ایران را که سال هشتاد و شش و‌بخاطر فرورفتن در باتلاق عراق کنار گذاشته شده بود، دوباره از سر گیرد. مذاکره پرستان داخلی باید بدانند با سقوط سوریه، ایران در مقامی چنان ضعیف قرار میگرفت که توازن قوای لازم برای مذاکرات با غرب اصلا بوجود نمی‌آمد. به عبارتی اگر سوریه براساس تلاش سعودیها سقوط کرده‌بود چیزی به نام برجام وجود نمی‌داشت.

قدم بعدی عربستان، کمکهای ضمنی برای ناآرام کردن عراق، از هم گسستن دولت عراق و تقویت داعش به امید  کشاندن ناآرامیها به نزدیکی مرزهای ایران بود و قدم سوم که شمه‌ ناموفقی از آن را ماه پیش دیدیم، دخالت در لبنان و تلاش برای بیرون راندن مهمترین همراه نظامی ایران، حزب الله. از تلاشهای نرم‌افزاری و دیپلماتیک عربستان برای تخریب مذاکرات هسته‌ای، منزوی کردن اقتصادی و تداوم تحریمها با راه داده نشدن ایران به بازارهای جهانی بعد از برجام فعلا میگذریم.

اما این میان اتفاقی افتاد که همه را غافلگیر و معادله را عوض کرد. نهضت حوثیان که از انقلابهای عربی در سال هشتاد و نه، بخشی از معادلات اجتماعی و سیاسی یمن شده بود در سال نود و سه رسما بخشی از حکومت یمن شد. رسانه‌های غربی افسانه‌ پردازیهایشان را اغاز کردند. حوثیها را شیعیان دست نشانده ایران خواندند. بی‌بی‌سی روزی هزار بار از جنگ نیابتی ایران و عربستان سخن گفت تا واقعیت بمباران شدن یک کشور و قتل عام یک ملت توسط سعودیها تلطیف و تحریف شود. و دو سال به صورت مرتب از کمکهای نظامی ایران به حوثی‌‌ها گفتند بدون آنکه هرگز یک مدرک ارائه کنند.

اما زیدیان حوثی با شیعیان دوازده امامی ایران هم مذهب نبودند، و یمن و ایران هم‌مرز و همسایه نبودند و تاریخ دو کشور اصلا آنقدر مشترک نبود. با این حال حوثیان که خود را در منطقه تنها می‌دیدند، به شکلی عجیب دل با ایران داشتند و اصرار داشتند متحدی وفادار برای ایران باشند. آنها عربستان، مهم‌ترین دشمن امروز ایران را در مرزهایش مهار کردند و به باب المندبی دسترسی پیدا کردند که در کنار تنگه هرمز مهمترین دروازه استراتژیک انرژی جهان و شاهرگ حیاتی عربستان بود.

ظهور حوثیها را فقط به معجزه‌ میشود تشبیه کرد. انگار متحدی خداداده یکباره سر برآورده باشد تا مهم‌ترین دشمن ایران را بدون کمک چندانی از سوی ایران زمینگیر کند. یمن چیزی فراتر از عمق استراتژیک ما است. حوثی‌ها  میل آل سعود به سلطه‌گری منطقه‌ای را مهار کرده‌اند و چه بسا بتوانند بر آن مهر پایان بزنند. سرنوشت آینده امنیت ایران (و مظلومان منطقه) تا اطلاع ثانوی در صنعا و عدن مشخص خواهد شد نه در مرزهای ایران.

اما این معجزه هزار روز است زیر غیرانسانی‌ترین ضربات سعودیهایی بوده که یمن را آزمایشگاه اخرین بمبهای انگلیسی و آمریکایی کرده‌اند. نفس یمن به شماره افتاده. ما بجای باز کردن آغوش خود برای برادری حوثی‌ها، به مصلحت سیاسی، هزار روز خاموش و منفعل تماشا کردیم تا  یمن تکه پاره شود و از بیم آمریکا حتی دولت مستقر و قانونی یمن را حمایت مستشاری‌‌ نکردیم. خرد سیاسی حداقلی و الفبای امنیت حکم میکند اکنون با قاطعیت بیشتر و به صورت شفافتری کنارشان بایستیم و به ملت‌های منطقه نشان دهیم که اگر مقابل نظم مسلط برخیزند آنها را بدون حمایت نخواهیم گذاشت. هزینه انفعال امروز ما و خالی کردن پشت حوثی‌ها، حتی از منظر محاسبات ابزاری امنیتی، بسیار بیشتر از هزینه تهدیدهای ترامپ خواهد بود.


*منبع: کانال تلگرامی جدال-علی علیزاده
*آدرس کانال تلگرام: https://t.me/jedaal
*ID تلگرام: jedaal@


برچسب ها: یمن
مطالب مرتبط
نام:
ایمیل:
در صورت انتشار نظر به شما ایمیل زده می شود
* نظر:
چندرسانه ای
اخبار ایران
اخبار بین الملل