کد خبر: ۶۴۳۹۷
تاریخ انتشار: ۱۹ دی ۱۳۹۶ - ۱۳:۲۱

آرمان پرس l  «فکرت شعبان‌اف» کارشناس مسائل سیاسی و رئیس مرکز تحلیلی موسوم به «مشاوران سیاست و اقتصاد بین‌المللی» در یادداشتی اختصاصی که در اختیار دفتر خبرگزاری فارس در بیشکک قرار داد، به بررسی استراتژیک جدید آمریکا درباره همکاری با کشورهای آسیای مرکزی و افغانستان پرداخت.

«آسیای مرکزی بزرگ» سناریوی جدید آمریکا؟

در بخشی از این یادداشت آمده است: چین و روسیه به عنوان کشورهای ابرقدرت در آسیای مرکزی منافع ملی خود را دنبال کرده و مشغول اجرای پروژه‌های خود هستند و به مقابله با آمریکا می‌پردازند.

مانع اصلی اجرای پروژه‌های «واشنگتن» سازمان همکاری شانگهای است زیرا هدف پروژه «آسیای مرکزی بزرگ» کاهش نقش این سازمان در منطقه و همچنین در افغانستان است.

علاوه‌ بر این روسیه پروژه خود موسوم به «شرق میانه جدید» را برای اتحاد کشورهای آسیای مرکزی معرفی کرد که قلمرو آن از سیبری تا هند شرقی و خلیج فارس می‌باشد.

کریدور فرا اوراسیا بستر همه تغییرات در این پروژه خواهد بود همچنین قرار است کریدوری از اقیانوس شمالی تا اقیانوس هند کشیده شود.

کریدورهای شرق تا غرب هم با حضور بندرهای ایرانی در این پروژه در نظر گرفته شدند اما همچنان کریدور شمال- جنوب نقشه اصلی است.

این پروژه توسط کارشناسان و نخبگان سیاسی روسیه مطرح شد و به نظر نویسندگان آن تقویت تدابیر امنیتی در جنوب در برابر سازمان‌های تروریستی هدف اصلی روس‌ها می‌باشد.

با توجه به اینکه روسیه خود را به عنوان ضامن امنیت در آسیای مرکزی از طریق سازمان‌هایی نظیر سازمان پیمان امنیت جمعی و سازمان همکاری شانگهای معرفی می‌کند در حال حاضر «مسکو» به دلیل برخی مسائل، توانایی و آمادگی ایفای این نقش را ندارد.

چین نیز به عنوان یکی از بازیگران ژئوپلیتیکی اصلی جهان علاقمند به اجرای برنامه‌های خود در منطقه است. پروژه دولت چین پس از فعال شدن آسیای مرکزی بزرگ و شرق میانه جدید ظهور کرد.

در مقایسه با پروژه‌های روسیه و آمریکا، چین بستر اقتصادی قوی در منطقه دارد و استراتژی اصلی آن تمرکز کامل بر مسائل اقتصادی است. ایده کمربند اقتصادی همانند دیگر پروژه‌های همگرایی افغانستان را به آسیای مرکزی می‌چسبانند.

پروژه «پکن» در آسیای مرکزی به دنبال 3 هدف از جمله، در آسیای مرکزی باید امنیت حفظ شود، آسیای مرکزی باید مواد خام و بازار برای تولیدکنندگان چینی را مهیا کند و آسیای مرکزی باید منطقه ترانزیتی برای ایجاد مسیرهای جدید و کوتاه به اروپا باشد را دنبال می‌کند.

چین برای تأمین مالی پروژه خود 100 میلیارد دلار هزینه کرد.

در واقع پکن پیشنهاد اجرای پروژه آسیای شرقی تا اروپا را مطرح می‌کند که در آن 21 کشور شرکت کرده و چین اجرا کننده اصلی آن است.

در مرحله فعلی پکن به دنبال مقابله با دیگر پروژه‌های ذکر شده نیست زیرا چین کمربند اقتصادی را پل ارتباطی بین اقیانوس آرام و اروپا می‌داند.

بندهای اساسی کمربند اقتصادی چین نیز عبارتند از تقویت توسعه اقتصادی متعادل غرب و شرق و همچنین همکاری‌های منطقه‌ای، تقویت روابط اطلاعاتی اوراسیا،  ایجاد کریدور اقیانوس آرام تا دریای بالتیک و ساخت زیرساخت‌های ترانزیتی که آسیای جنوبی را به آسیای شرقی متصل می‌کند،  تأمین شرایط برای اجرای تجارت بدون توقف، تسهیل فعالیت‌های تجاری و سرمایه‌گذاری و رشد ظرفیت رقابتی مناطق مختلف می‌باشد

همچنین چین علاقمند به دسترسی به منابع انرژی آسیای مرکزی است و توجه زیادی به کشف میدان‌های نفت و گاز در این منطقه ارائه می‌کند.

در حال حاضر چین خواستار تقویت حضور نظامی خود در منطقه نیست اما در صورت لزوم و ایجاد درگیری در آسیای مرکزی مواضع پکن تغییر خواهد کرد.

هر پروژه ویژگی‌ها، اهداف و اولویت‌های خاصی دارد و می‌توان گفت که در برخی موارد آنان همدیگر را حمایت و تکمیل می‌کنند.

واقعیت اصلی این است که هر 3 کشور حل درگیری‌ها افغانستان را دنبال می‌کنند و پروژه‌ای که منافع کشورهای آسیای مرکزی را تأمین کند هنوز وجود ندارد و آمریکا، چین و روسیه تنها به دنبال منافع شخصی خود هستند.

به غیر از 3 کشور مذکور در آسیای مرکزی اتحادیه اروپا، ترکیه و ایران فعال هستند و این موضوع اهمیت پروژه‌های همگرایی را نشان می‌دهد.

برچسب ها: روسیه ، چین
نام:
ایمیل:
در صورت انتشار نظر به شما ایمیل زده می شود
* نظر:
چندرسانه ای
اخبار بین الملل