کد خبر: ۸۶۱۸
تاریخ انتشار: ۰۲ خرداد ۱۳۹۴ - ۱۳:۱۲
تعداد نظرات: ۶ نظر
پایان حاشیه های یک رابطه ی 35 ساله چه خواهد بود
چه کسی ضمانت می دهد که پس از تضعیف ایران در برخورداری از سلاح های بازدارنده، آمریکا مستقیما یا نیابتا به ایران حمله نمی کند؟ مگر منافع آمریکا صرفا در تضعیف نظامی ایران است که برای دفع ضرر احتمالی این چنین سخت مذاکره کنند؟ آیا ایران برای امریکا خطر بالقوه است یا بالفعل؟ چه کسی ضمانت می دهد همچون بلایی که آمریکا پس از کنترل تسلیحاتی بر سر عراق آورد با ایران نیز وارد یک جنگ تمام عیار نشود؟

آرمان پرس – گروه سیاسی : این روزها و در شرایطی که آمریکایی ها هر روز با سنگ اندازی جدید در مسیر مذاکرات هسته ای مسیر گفت و گو ها را به سمت و سوی دلخواه خود هدایت می کنند هنوز تیم مذاکره کننده ایرانی امید دارد از رهیافت های مذاکرات بتواند به توافقی جامع دست پیدا کرده و مشکلات اقتصادی را از این رهیافت ها حل کند . اما در سایه این خوش بینی مفرط مذاکره کنندگان ایرانی شبح تهدید و ارعاب بیش از گذشته بر روند مذاکرات سایه انداخته است و حتی کار به جایی رسیده است که برای اولین بار در همه سال های پس از انقلاب جمهوری اسلامی از سوی وزیر رژیم جعلی صهیونیستی تهدید به حمله اتمی شده است .

سیاست گذاری تیم هسته ای دولت تدبیر و امید که از ابتدای روی کار آمدن خود تمام امیدش را برای پیدایش اراده سیاسی لازم در کشورهای درگیر در مذاکرات جهت حل و فصل پرونده ای که همه شئون کشور را در طول یک دهه گذشته به خود گره زده است ، استوار کرده آنقدر گرفتار اعتماد مفرط بود که از مرحله اعتبار سنجی طرف های مذاکره کننده عبور کرد و به خصوص با نادیده گرفتن سابقه طولانی شرارت های آمریکا در قبال ایران به راحتی عنان راهبری مذاکرات را به این کشور سپرد . شاید شعار چرخیدن اقتصاد در کنار چرخیدن سانتریفیوژها هم ناشی از همین دیدگاه بود . دیدگاهی که در آن با عنایت غربی ها قرار است زندگی داخلی مردم ما رو به بهبودی بنهد و از توافق هسته ای آن هم به قیمت از دست دادن بسیاری از تلاش هایی که در سال های گذشته برای این تکنولوژی پیشرفته کشیده شده ، جیب مردم ایران پر از پول هایی شود که به نظر می رسد سرابی بیش نیست .

مذاکره کنندگان ایرانی البته در داخل با مخالفت های بسیاری روبرو بودند چرا که فناوری هسته ای یکی از معدود فناوری هایی است که به قیمت ریخته شدن خون دانشمندان این رشته و سالها همراهی ملت ایران به دست آمده است و مردم اصولا پای منافعی که با تثدیم خون آنم را به دست آورده اند محکم می ایستند اما این بار تیم هسته ای کشورمان ترجیح داد با علم کردن موضوع یا جنگ یا مذاکره و ایجاد جو روانی در سطح کشور که در صورت نرسیدن به توافق موضوع جنگ حتمی است بخش زیادی از مخالفت ها با تعطیلی بخش اعظمی از دستاوردهای هسته ای کشورمان را در نطفه خفه کند . این در حالی است که با همه خوش بینی ها و لبخند های دیپلماتیک و پیاده روی های دوستانه و دم زدن از رسیدن به همه راه حل همه موارد اختلافی در لوزان ، این کشور شرور بین الملل بودکه گزینه های روی میزش را به رخ ایران کشید و اجماع جهانی برای تسلیح در برابر ایران رابه راه انداخت .

در این بین نباید از الگو برداری دولت از ارسطو که گفته بود : "برای از میان برداشتن یک ملت کافی است حافظه آن ملت را از بین برد" به سادگی عبور کنیم. مواضع دولتمردان در یک سال اخیر به گونه ای بود که گویا در حال پیاده کردن این الگو هستند. مواضعی چون حفظ اصل غنی سازی، چرخیدن چرخ اقتصاد و ... حاکی از این است که قصد دارند گرد فراموشی را روی ذهن ملتی بریزند که تا کنون در مقابل همه استکبار به قیمت نچرخیدن اقتصاد ایستاده بوند. ملی که حفظ اصل غنی سازی فرض آن ها نبود و برای میزان درصد غنی سازی با تمام استکبار مذاکره می کردند.

اکنون آمریکا با تمام توان ضمن تصویب قوانین بازدارنده توافق هسته ای به طور رسمی ایران را تهدید نظامی می کند و با حمایت همه جانبه و به بهانه مقابله با ایران هسته ای کشورهای شورای همکاری خلیج فارس را به سمت ایجا سپر موشکی در برابر ایران و خرید های تسلیحاتی عظیم از آمریکا برای تقویت پایگاه های نظامی مقابله با ایران تشویق می کند . از سوی دیگر رژیم صهیونیستی همپیمان و شریک اصلی جنایت های آمریکا در منطقه نیز کارش به جایی رسیده است که ایران را به استفاده از بمب هسته ای تهدید می کند و با همه این حرف ها عده ای هنوز دل در گروه مذاکره به عنوان راه کار اصلی مقابله با این جریان ایران هراسی بزرگی که به راه افتاده دارند .

آیا غرب به دنبال ایرانی ست که خلع سلاح شده و به پیش از سال 2003 بازگشته باشد؟ آیا هدف از این مذاکرات هسته ای پایان دادن به پرونده ای عریض و طویل با حاشیه های سیاسی فراوان و استفاده از فرصت بهبود رابطه با تهران برای پایان دادن به سایر بحران ها از جمله بحران های بیشمار منطقه ای است ؟ در فرضیه اول غربی ها به نام مطمئن شدن از عدم حرکت کردن ایران در مسیر بمب هسته ای بر سر میز مذاکره می نشینند اما هدف پنهان آن محروم کردن ایران از حقوق هسته ای خواهد بود که حق هر کشوری بر اساس معاهده منع تکثیر تسلیحات هسته ای است. شاید هسته شکل گیری چنین انتظاری در غرب از مذاکرات هسته ای ، این فرضیه اشتباه است که تحریم ها ایران را به پای میز مذاکره کشاند و اکنون تشدید فشارها می تواند ایران را از برنامه هسته ای صلح آمیز آن نیز منصرف کند. بی شک نمی توان تاثیر شدید ترین تحریم های اعمال شده بر ایران در سه دهه گذشته بر اقتصاد کشور را نادیده گرفت اما آنچه که غرب در صورت میل به توسل به این راه آن را نادیده خواهد گرفت این است که خطوط قرمز تهراناندک تغییری نکرده است.

کدام دولتمردی از کابینه یازدهم می تواند تضمین دهد که پس از رفع مشکلات سیاسی ایران و آمریکا ، اختلافات مبنایی و ایدئولوژیکی دو کشور برطرف خواهد شد؟ چه کسی ضمانت می دهد که پس از تضعیف ایران در برخورداری از سلاح های بازدارنده، آمریکا مستقیما یا نیابتا به ایران حمله نمی کند؟ مگر منافع آمریکا صرفا در تضعیف نظامی ایران است که برای دفع ضرر احتمالی این چنین سخت مذاکره کنند؟ آیا ایران برای امریکا خطر بالقوه است یا بالفعل؟ چه کسی ضمانت می دهد همچون بلایی که آمریکا پس از کنترل تسلیحاتی بر سر عراق آورد با ایران نیز وارد یک جنگ تمام عیار نشود؟

در همین راستا باید دانست امام خامنه ای به عنوان مغز متفکر راهبری منافع ملی کشور به صراحت تاکید کرده اند که با مذاکره زیر شبح تهدید مخالف هستند و با اقدامات ایرن روزهای آمریکا و متحدانش باید پرونده مذاکره را برای همیشه به فراموشی سپرد و شکست مذاکرات را به صورت جدی اعلام کرد .اکنون که جدی ترین طرف مذاکره کننده ایران جنگ را به عنوان تنها راه عامل پایان دان به خصومت 35 ساله ای که حالا تحت عنوان پرونده هسته ای نمود پیدا کرده است می داند اصولا مذاکره با ژست های دیپلماتیک چه سودی می تواند برای ایران داشته باشد ؟ به نظر می رسد بهتر است به جای ایجاد پروژه جنگ هراسی با یک برنامه ریزی منسجم قبول کنیم که جنگ با آمریکا یکی از جدی ترین راه کارهای پیش روی کشورمان برای دفع شرارت های بین المللی علیه کشور و تقویت روحیه اتحاد و همدلی در داخل کشور است و به همین جهت باید برای ابعاد مختلف آن استراتژی تعریف کرد .



برچسب ها: بمب اتم ، مذاکرات ، جنگ
مطالب مرتبط
نظرات بینندگان l_sar_comment
غیر قابل انتشار: ۱
در انتظار بررسی: ۰
انتشار یافته: ۶
من و ما
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۷:۳۱ - ۱۳۹۴/۰۳/۰۲
1
12
بعد با این تزی که شما دادی خسارت های ناشی از جنگ را چه می خواهید بکنید؟
رهنما
|
Iran, Islamic Republic of
|
۰۱:۵۸ - ۱۳۹۴/۰۳/۰۳
6
3
با سلام طبق سیره عملی امام راحل رابطه ایران وامریکا مصداق رابطه گرگ ومیش است وشدنی نیست
ما باید با تغییر شرایط مدیریتی کشور وبردن مصادیق اقتصاد مقاومتی به لایه های پایین تر اجرایی انسجام عمومی را تقویت ومنابع ومصارف با الهام از مدیریت جهادی برنامه ریزی شود
در این راستا میتوانیم جلسه هم داشته باشیم
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۱:۴۳ - ۱۳۹۴/۰۳/۰۴
1
8
به به همین شما تندردهایین که وضعیت مملکت مارو به ایتجا کشوندین.
معین
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۰:۴۳ - ۱۳۹۴/۰۳/۰۶
0
8
لطفا به جای نوشته " گروه سیاسی" نام نویسنده را بنویسید. این بود صداقت شما؟!!
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۱:۳۱ - ۱۳۹۴/۰۳/۰۷
1
8
قبل از اینکه استکبار به ما ضربه بزند . ما خود با دروغ . فریب کاری .نفاق . اختلاس . دزدی . خیانت به بیت المال . به کشور ضربه زدیم
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۷:۱۸ - ۱۳۹۴/۰۳/۰۷
1
8
جنگ جنگ میکنی چرا نمیری سوریه؟

نشستی بیرون گود میگی لنگش کن
نام:
ایمیل:
در صورت انتشار نظر به شما ایمیل زده می شود
* نظر:
چندرسانه ای
اخبار ایران
اخبار بین الملل